شکل کابین و مساحت آسانسور

شکل کابین و مساحت آسانسور

شکل کابین و مساحت آسانسور

سطحی که کابین آسانسور ، مسافر یا بار را در خود جای میدهد باید به اندازه کافی باشد که بتواند در زمان اوج جابجایی ساختمان ، مسافرین را در طبقات جابجا کرده ، ضمن اینکه تعداد نفرات کابین یکی از پارامترهای تعیین کننده در تعیین زمان رفت و برگشت کابین آسانسور میباشد .

کلیه پارامترها و تجهیزات آسانسور تابع تعداد نفرات مسافر و یا مقدار بار کابین میباشد .
طبق استاندارد EN81 بطور متوسط سطح لازم برای ایستادن یک نفر در داخل کابین ۰/۲۸ مترمربع میباشد .
مطابق شکل عرض شانه های یک فرد متوسط ۶۰ سانتیمتر و عمق بدن او ۴۵ سانتیمتر و سطحی که اشغال میکند بیضی شکل میباشد البته در این ابعاد فرض بر این است که افراد با یکدیگر تماس نداشته ، در داخل کابین ازدحامی وجود ندارد .
در محاسبات فرض بر این است که وزن متوسط مسافرین ، متوسط وزن مسافرین زن و مرد را تشکیل میدهد که حدود ۸۰% ظرفیت کل بر حسب حاصلضرب تعداد نفرات در ۷۵ کیلوگرم به ازای هر نفر میباشد البته جرم هر نفر بر حسب شرایط اقلیمی و منطقه ای و آب و هوایی متفاوت میباشد .
نسبت ابعاد در یک کابین آسانسور نسبت عرض به عمق کابین میباشد عمومٲ سعی بر این است که عرض کابین نسبت به عمق کابین بیشتر باشد ( به استثناء کابین های ویلچر دار و برانکاردبر و تخت بر ) ، زیرا بهنگام بارگیری و تخلیه مسافر و بار زمان کمتری را صرف میکند .
در استاندارد EN81 ، عرض کابین نسبت به عمق حدود ۱/۰۵ تا ۱/۱۵ در نظر گرفته شده است .
هر چه عرض کابین بیشتر باشد به همان نسبت بازشوی درب کابین نیز عریض تر خواهد شد .
هر چه عرض درب بیشتر باشد سرعت سوار و پیاده شدن مسافرین بیشتر و آنها به یکدیگر برخورد نکرده پس زمان توقف کابین در طبقات کمتر خواهد شد .

شکل کابین و مساحت آسانسور

یک نظر بگذارید